หนึ่งวันพานพบคนรู้จัก
พบกันทักทายเสมอเสมือน
ห่างกันห่วงใยมิลืมเลือน
เป็นเพื่อนในกาลต่อมา
หลายปีอยู่ด้วยกันโรงเรียน
พากเพียรตั้งใจการศึกษา
ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา
ต้องร่ำลาจากกันด้วยอาลัย
ต่างคนต่างไปตามหาฝัน
แยกกันจากไปตามฝันใฝ่
อนาคตของตนทนฝ่าไป
พบกันใหม่เวลาหน้าโอกาสมี
แม้ห่างตัวอยู่ไกลใจคิดถึง
ห้วงคะนึงเคยซึ้งหทัยนี้
จากวันนั้นจนวันนี้คงไมตรี
หัวใจมีเพื่อนกันตลอดไป.....

......"คิดถึง"เพียงคำหนึ่งซึ่งสั้นๆ...